“Aile Yılı ilan edilen bu yılda 394 kadın şiddet nedeniyle hayatını kaybetti. Bu kadınların 280’i evli oldukları erkek, baba, oğul veya bir akraba tarafından öldürüldü yani kadınlar en çok aile içinde öldürüldü. Yirmi üç senedir bu şiddeti önleyememiş, aksine pekiştirmiş bir iktidar şimdi kalkmış “Aile yılı” ilan ediyor. “Aile yılı” adı altında kamu kaynaklarını cemaatlerle iç içe geçmiş birtakım yapılar aracılığıyla belirli bir toplumsal modelin propagandasına dönüştüren bu yaklaşım kadınları, gençleri ve yoksul emekçi sınıfları açıkça hedef alıyor.
Sizler "aile" dediğinizde yalnızca erkek otoritesine tabi, sessiz, itaatkâr, ucuz emek üretmeye mecbur edilmiş makbul kadınlar hayal ediyorsunuz. Sizler "aile" dediğinizde yalnızca "gelenek" adı altında sürdürülen eşitsizlikleri aklamayı anlıyorsunuz. Oysa bizler kadının iradesini, çocuğun haklarını, bireyin özgürlüğünü temel alıyoruz. "Feminist kadın aile yapısını tehdit eder." "Annelik kutsaldır." gibi sözlerle bir kesime gülerken diğer kesime yönelik nefret söylemlerinizle çatışmayı körüklüyorsunuz. Evet, bu memlekette bir aile krizi var fakat onu sizler yarattınız. Gerçek aile krizi barınamayan, beslenemeyen, şiddet gören, güvencesiz yaşayan milyonlarca insanın içinde bulunduğu bu sosyoekonomik bataklıktadır.
Bugün milyonlarca çocuk açlığa, yoksulluğa ve eğitim eşitsizliğine mahkûm edilmişse, eğer binlerce kadın hem üretim alanında hem de dışarıda sömürülüyorsa burada çözülmesi gereken şey aile değil, bu iktidarın zihniyetidir. Doğurganlık hızımız düştü çünkü yoksulluk hiç olmadığı kadar arttı. Bu ülkede çocuklar okula aç gidiyor. Siz "Aile Yılı" dediğiniz kadar "Çocuklar için bir öğün ücretsiz yemek..." diyemiyorsunuz. Siz ailenin bekasını savunuyorsunuz, biz halkın yaşam hakkını savunuyoruz. Siz "gelenek" diyorsunuz, biz "özgürlük" diyoruz. Siz itaati yüceltiyorsunuz, biz eşit yurttaşlığı savunuyoruz. Biz sadaka değil hak temelli sosyal politikaları istiyoruz. Aile Yılı değil, halk yılı istiyoruz. Aile propagandası değil, kamucu sosyal politikalar istiyoruz.”
